Proudly Imperfect is een lifestyle merk & community dat vrouwen inspireert zichzelf te zijn, van zichzelf te houden en in zichzelf te geloven, zodat ze het leven kunnen creëren waar ze werkelijk naar verlangen en meer geluk, succes en vervulling kunnen ervaren. Op deze website vind je diverse content op het gebied van body(love), mind(set) en soul(food), voor jouw dagelijkse dosis Proudly Imperfect inspiratie! 

© 2018 Proudly Imperfect

Overwin je angst: Leven is het meervoud van lef.

 

Een gevoel van zenuwen giert door mijn lijf als ik de stapels dozen zie staan. Dit is het dan, het moment waar ik zo lang naartoe heb gewerkt. Waarvoor ik al die uren alleen in mijn schrijfkamertje door heb gebracht, mijn goed betaalde bijbaan op heb gezegd, elke ochtend om zes uur mijn bed uit kroop. Waarvoor ik regelmatig ‘nee’ heb moeten zeggen tegen verzoeken van anderen, hen heb moeten teleurstellen, de confrontatie met mezelf en mijn angsten aan moest gaan, en op zekere dagen gefrustreerd mijn moeder opbelde dat ik het allemaal niet meer wist.

Het was mijn droom waar ik afgelopen jaar met bloed, zweet en tranen, maar vooral ook met heel veel liefde, passie en doorzettingsvermogen aan heb gewerkt. En nu ligt het daar zo voor me. Tien dozen vol met gedachten die uit mijn hoofd voortkomen, omgegoten tot een boek. Het voelt zo raar, onwerkelijk zelfs. De uitgever ziet mijn zenuwen en stelt me gerust. “Het boek is heel mooi geworden!” Ik haal diep adem en raap de moed bijeen om de eerste doos te openen. Hoe zal het boek eruit zien? Hoe zal het voelen?

 

‘Langzaam haal ik de bubbeltjesfolie van de stapel boeken af. Ik zie de cover, ruik de geur van vers gedrukte boeken en pak het bovenste boek op om hem te openen...WAUW, dit is zo gaaf!’

 

Een kinderdroom

Al als klein meisje droomde ik ervan om een boek te schrijven, of een magazine op te zetten. Al die verhalen en creativiteit in mijn hoofd wilde ik toen al met de wereld delen. Maar gaandeweg mijn leven ontwikkelde ik de overtuiging dat dat niet voor mij was. Dat ik niet kon schrijven en geen goede verhalen had om te delen. Op de basisschool kreeg ik een mager zesje voor een verhaal dat ik met 2 klasgenootjes had geschreven. Gehuild heb ik, dikke tranen van teleurstelling. Daarna durfde ik door dat negatieve stemmetje van de Miss Perfect in mij geen woord meer op papier te zetten.

Toch borrelde af en toe het verlangen weer op. Tijdens ‘creatief schrijven’ op de Hogeschool. In de avonduren waarin de gedachten uit mijn hoofd in mijn dagboek verschenen en ik passages in Word typte alsof het ‘ingegeven’ werd. Of na mijn studie, toen ik ontdekte dat copywriting me toch best goed af ging. Mijn liefde voor schrijven, voor creëren kwam langzaam terug. Maar dat boek schrijven? Nee, dat was niet voor mij, fluisterde dat bange stemmetje keer op keer. Totdat Tosca van uitgeverij Scriptum voor mij zat, een contract onder mijn neus schoof en ik de kans kreeg om daadwerkelijk een boek te schrijven.

 

We vergeten vaak dat we überhaupt dromen hadden

We hebben allemaal dromen en verlangens, maar vaak duwen we deze uit angst zo diep weg, dat we soms vergeten dat we überhaupt dromen hadden. Totdat we op een dag ‘wakker worden’ en realiseren dat we ons hele leven leven lang geluisterd hebben naar dat bange stemmetje in ons. Het stemmetje dat ons probeert te beschermen voor falen, voor onzekerheid, voor afwijzing. Ze laat je streven naar zogenaamde “perfectie”, naar goedkeuring van anderen, naar zekerheid. Ja, ze bedoelt het goed, maar onbewust houdt ze je tegen om je potentieel te leven en je ware dromen te realiseren.

Ook ik luisterde lange tijd naar dat bange stemmetje in me. Ik verzon duizend smoesjes en zocht naar nog meer excuses om aan mezelf te verantwoorden waarom ik er niet aan zou moeten beginnen. “Ik heb niet genoeg tijd.” “Nu is niet het juiste moment, ik moet nog meer research doen.” “Ik zit niet lekker in mijn vel nu, als ik….” Ja, ALS IK….dan begin ik! En als dat moment er was, kwamen er weer duizend excuses en ALS-momenten voor terug.

De waarheid was, dat ik al anderhalf jaar een contract met een uitgever had, maar geen woord op papier durfde te zetten. De opportuniteit was er. Ik kon tijd maken, had een laptop, mezelf, mijn ideeën, de support. Ik was op het punt aangekomen in mijn leven waarop ik de kans kreeg om mijn droom waar te maken, mijn potentieel te leven. Maar de moed om een boek te schrijven, kon ik nergens vinden. Ik blokkeerde de kans die het leven me bood. Verlamd en verblind door de angst om te falen. Zoals Paulo Coelho schrijft in zijn boek ‘De Sahir:
 

'Als ik het zou proberen en het mislukt, dan weet ik niet wat ik met de rest van mijn leven moet. En daarom: liever een droom instandgehouden dan hem fout zien aflopen.'

 

Het leven is het meervoud van lef

Liever een droom in stand houden, dan hem fout zien aflopen. Dit is wat zoveel mensen doen door de angst om te falen, om de ‘zekerheid’ te verliezen, om afgewezen te worden. En ik snap het, ik begrijp je. Ik heb dat ook ervaren. Maar wat ik afgelopen jaar ook heb ervaren, is dat het leven het meervoud is van lef.  Het lef om ondanks de angst, toch te doen wat je diep in jezelf voelt dat je moet doen om te voelen dat je écht leeft.

Ja, de kans om te falen en fouten te maken is er. Als je iets nieuws probeert heb je nooit de zekerheid dat het een succes wordt. De enige zekerheid die je hebt is dat jouw droom achterna gaan, tot iets anders leidt. Iets onbekends, iets waarvan je niet weet wat het je zal brengen. Pijn en verdriet? Of geluk en vervulling? Die onzekerheid is soms zo heftig, en zo eng, dat we veelal liever in onze ‘veilige’ comfortzone blijven. De bekende plek waarin de kans om te falen minder groot is, en enkel de fantasie over het realiseren van onze droom ons werkelijk vervulling geeft.

Maar weet je wat nog enger is dan falen? Dat je je -als je oud en grijs bent- realiseert dat je jouw hele leven hebt gewacht op het ‘als-moment’ waarin alle omstandigheden wel perfect zouden zijn om te beginnen, en je wel de moed zou hebben om je droom te realiseren. Maar dat dat ‘als-moment’ er nooit is gekomen, omdat het elke keer weer plaats maakte voor een nieuwe voorwaarde om te mogen en durven beginnen.

 

'Het idee dat ik op mijn oude dag besef dat ik mijn hele leven heb gewacht op het 'als-moment' dat er nooit is gekomen, en ik vooral bezig was met het realiseren van alle verwachtingen en verlangens van de mensen om mij heen, in plaats van die van mezelf. Dat vind ik pas eng.'

 

Alles wat je nodig hebt om te beginnen, is er al

Het moment dat je geen angst zult voelen om jouw ware droom te realiseren of waarop alle omstandigheden ‘perfect’ zijn, zal er nooit komen. Alles wat je nodig hebt is er al; jij bent er, jouw verlangen is er en de kracht in jou om de moed bijeen te rapen om toch te beginnen, ondanks de angst die je voelt.

Wat je omstandigheden ook zijn, in elk moment en elke fase van je leven kun je IETS doen om een stapje te zetten richting jouw droom. Al is het maar iets heel kleins en besteed je elke week een uur aan het schrijven van het boek, aan het maken van kunst, aan het uitdenken van die formule. Al leg je elke maand maar 50 euro opzij om te kunnen investeren in jouw droom; alle energie die je steekt in het realiseren van jouw droom bij elkaar opgeteld, zal op een dag uitgroeien tot iets groters, en nog groters…totdat je je op een dag realiseert dat je je droom werkelijk aan het leven bent, en het gevoel hebt dat je echt leeft. 

 

Dit is voor mij leven

Ik weet niet precies wat het moment was dat het bij mij ‘klikte’, en dat ik ondanks de angst toch ben begonnen met  het realiseren van mijn droom. Ik denk dat het het moment was dat ik in een benzine station een kaartje zag staan met een tekst “Als je iets wil veranderen in je leven, dan zul je het onbekende aan moeten gaan. Ik geloof in je, ik ben er voor je.” Die tekst raakte me zo diep, dat ik de volgende dag met de angst onder mijn arm en het kaartje in mijn tas, achter de laptop kroop en de eerste alinea’s van het boek Proudly Imperfect op papier zette.  

 

‘De angst om met spijt te leven was vanaf dat moment groter dan de angst om te falen om wat ik wel had geprobeerd. Ik heb langzaam het gevoel van angst omarmd en geaccepteerd dat al het nieuwe onbekend en spannend is.’

 

De angst die we ervaren, is niet wie we ZIJN. Het is enkel het resultaat van dat bange stemmetje in ons dat het creëert om ons te beschermen. Ik weet nu dat ik me er niet meer door tegen hoef te laten houden of het weg hoef te drukken. Het mag er zijn; ik mag angst en onzekerheid voelen, ik mag huilen als ik het even niet meer weet. En bovenal; ik mag falen en fouten maken, dat hoort bij het leven. Mezelf de vrijheid en ruimte geven om dat te voelen en de angst te ervaren, en vervolgens toch mijn dromen realiseren, dat is voor mij leven. Ja, ik weet nu, het leven is het meervoud van lef…

 

Lieve jij, welke droom of verlangen je ook hebt. Sta jezelf toe om naar jezelf en jouw verlangen te luisteren. Om je angst er te laten zijn en ondanks deze angst, toch je droom te realiseren. Het hoeft niet in grote reuze stappen, in één keer goed of zonder te falen. Elke dag een stapje de berg op, brengt je ook aan de top van de berg. En tijdens de reis zul je mooie dingen ervaren, spannende dingen meemaken, geluk voelen, maar ook pijn ervaren. Maar man, wat zul je ervan genieten. Wat jij weet: dit is MIJN verlangen, en dit is mijn pad, en dit is leven. Laat jij je tegenhouden door je angst? Wat is jouw droom of verlangen? En wat ga je doen om het toch te realiseren?  Ik ben benieuwd en geloof in jou, nu jij nog!

No Comments

Leave a Reply